Rini, die altijd Rinus wordt genoemd is een “rasechte Nuenenaar”. Gerwenaar eigenlijk. Hij is geboren in de bossen tussen Gerwen en Nuenen en woonde jaren op de Broekdijk. Zijn vader had er een winkel. “Bij ons op de Broekdijk kwam iedereen ijs halen”.

Rinus is dus al heel lang een bekend gezicht in Nuenen. Hij werkt 35 jaar bij Intratuin als allround verkoopmedewerker van “dode materialen” zoals hij het noemt: meststoffen en machines. Hieraan gingen de tuinbouwschool in Eindhoven en Vught vooraf. Het wachten is op de verhuizing van Intratuin naar Enode, vlak voor autobedrijf Schenkels. Er was wat vertraging in de bouw door enkele bezwaren.

Hij is echter vooral bekend vanwege zijn vele vrijwilligerswerk. Naast zijn full-time baan besteedt hij daar een kleine 40 uur per week aan. De lijst van activiteiten is lang. Als vrijwillige EHBO-er heeft hij een paar jaar bij de wielerrondes ondersteund. Tevens heeft hij bij de korfbalvereniging een nieuwe kantine opgericht.
Dan is hij bestuurslid van de honkbalvereniging HSCN. Daar heeft hij zijn vrouw leren kennen. Zij speelde softbal en hij korfbal.

Bij HSCN trainde Rinus de jeugd en de senioren. Daarnaast is hij voorzitter veldbeheer en voorzitter kantinebeheer. Ook beheert hij het materiaal voor de sportende dames. Druk in de weer is hij met het organiseren van toernooien, ook op Europees niveau. “Veel mensen denken dat dit betaald werk is. Het enige wat ik ervoor krijg is een biertje”, lacht Rinus. En van dat biertje geniet hij met volle teugen.

Wat hem opvalt is dat veel vrijwiligers snel afhaken en niet komen opdagen. “Deprimerend” vindt hij dat. “Ik moet ze twee tot drie keer nabellen. Het gebeurt verschillende keren”. En tijdens een toernooi, waarmee je drie dagen bezig bent, kun je die hulp eigenlijk niet missen. Het begint al met het klaarmaken van het ontbijt voor 200 mensen.

Acht jaar heeft hij de Van Goghbraderie georganiseerd. In een dronken bui kwam hij Jan Billekens tegen die hem daarvoor vroeg, waarop Rinus zei: “Als je niemand kunt vinden dan bel maar aan. En dat deed ie” vertelt Rinus.

Hij organiseert al voor het tiende jaar alles rond de tienertent met carnaval, als voorzitter, samen met Rita van Gestel. Het gaat om de opbouw, barbezetting en horeca voor zo’n 1400 kinderen in de leeftijd van 12 tot 17 jaar. Aan de tienertent heeft hij een speciale herinnering. Hij was 20 jaar met zijn vrouw samen, toen ze hem daar ten huwelijk vroeg. Jan Wesenbeek riep om dat er iemand iets wou zeggen. “Ik hoorde het maar half” vertelt Rinus. “Ik werd naar voren geduwd”. Ze zijn in 2000 getrouwd, “want dan onthou je dat” was de gedachtegang van zijn vrouw. Rinus windt er geen doekjes om dat hij zoveel buitenshuis kan doen, omdat zijn vrouw thuis zo goed de zaakjes regelt. “Ze is goed met computers en zorgt voor mijn post” lacht hij.

Ondanks al die vrijwilligersuren maakt Rinus geen stressvolle indruk. “Ik doe alles op een ontspannen manier. Ik maak me niet druk”. Hij kan goed relativeren en slaapt ergens gewoon een nachtje over. “Komt goed” is zijn motto.

Er lopen wat seizoensactiviteiten ten einde. Nu zit hij wat meer thuis op de bank. En begint hij een beetje naar zijn vakantie toe te leven. Hij gaat samen met zijn vrouw altijd in de winter een mooie reis maken van enkele weken. Deze keer staat Peru op het programma. “Nu gaan we wat meer georganiseerd de natuur in, maar vroeger gingen we gewoon bivakkeren met een tentje, aangetrokken door de mooie natuur en de ruige wildernis”. Siberië, de Galapagos eilanden, Borneo en Nieuw-Zeeland zijn enkele bestemmingen waar hij is geweest. Je zult deze open, vriendelijke en toegankelijke man ook nog gewoon op de fiets in het dorp en op de sportvelden blijven tegenkomen.